Szalo-komin na ślub razy dwa:-)

Ten post miał pojawić się już w sierpniu, ale brak czasu i czekanie na zdjęcia wpłynęły na małe opóźnienie. Rzecz, jeśli chodzi o wykonanie, jest baaardzo prosta, natomiast mnie przysporzyła nieco stresu ze względu na fakt, że była szyta na ślub, na którym zawsze wszystko jest idealne. Dodatkowo, szyłam dla kochaniutkiej Sisterki, dlatego starałam się, żeby wyszło jak najlepiej;-) Chodzi o szalo-komin, czyli narzutkę na ramiona, która była zastępstwem dla klasycznego bolerka. A że na ślubie szal się zagubił (działo się, działo!), na 15 min przed poślubną sesją zdjęciową powstał kolejny szal;-)

Szycie też kołem się toczy...czyli spódnica z koła

Jak w tytule...dziś zaprezentuję jedno z moich najnowszych dokonań - spódniczkę uszytą na planie koła. Do jej stworzenia użyłam materiału, który kupiłam na początku mojej przygody z szyciem i służyć miał do ćwiczeń, a że został całkiem spory kawałek, postanowiłam go wykorzystać, bo przecież nic nie może się zmarnować;-). Na obrazku poniżej pokażę, jakie kroki należy wykonać, aby taka spódnica dołączyła do naszej garderoby;-) Plusem tego ciuszka jest to, że szyje się go błyskawicznie i całość wraz ze zmierzeniem się i krojeniem materiału zajmuje niecałą godzinę. Na początku mierzymy obwód bioder, następnie określamy długość spódnicy, pamiętając o dodaniu 2-3 cm na podłożenie. Nasz materiał składamy prawą stroną do prawej i jeszcze raz na pół, tak żeby powstał nam prostokąt. Obwód bioder dzielimy przez 6,28 i odmierzamy tę liczbę (u mnie około 15 cm) od punktu, gdzie łączy się nam złożony materiał, zaznaczając sobie tę odległość na dwóch krawędziach. Punkty łączymy w łuk i od tej krawędzi zaznaczamy sobie długość spódniczki. Tutaj też najlepiej zaznaczyć sobie punkty w bliskich odległościach i połączyć całość w kolejny łuk.


Następnie pozbywamy się "górnego" łuku, wycinając go, dzięki czemu powstaję nam mniejsze koło.

Następnie kroimy dół, podkładamy brzegi, wszywamy gumkę i gotowe!

Nawet fotograf się załapał na zdjęcie...;-)

Via dei Condotti - raj dla miłośników znanych marek. Jeszcze kilka lat i zacznę się rozglądać za wolnym lokalem na tej ulicy;-)

Podglądnęliśmy też kolegę "po fachu"...

Letnia sukienka z Burdy

No i uszyłam sukienkę:-)! To moje kolejne dzieło z Burdy - muszę przyznać, że szyło się bezproblemowo, bo nie nastawiałam się na jakiś wielki sukces..Ostatecznie założyłam, że mogę coś uszyć dla celów trenowania. Jednak okazało się, że to naprawdę prosta sukienka;-) Projekt znalazłam w majowym wydaniu Burdy (Ach, ten majowy numer - wyszedł im od pierwszej do ostatniej strony!)  Oto oryginalny model.
Sukienkę wykrajało się łatwo, składała się z 4 części, które należało ze sobą zszyć. Dodatkowo wszyłam na plecach kryty zamek i zrezygnowałam z wszywanego koronkowego paska.

Oto efekt końcowy:

Prawie jak w Indiach...:-)

Ostatnio zostałam poproszona o uszycie identycznej długiej spódnicy jak z tego posta. Muszę przyznać, że wyszło identycznie - spódnice niczym się nie różniły. Wniosek jest taki, że mogę szyć dla sieciówek:-) Hmmm - kiedy przeprowadzka do Indii lub Bangladeszu;-)?

Mała czarna wieczorową porą...

...którą nieco zmodyfikowałam. Jakiś czas temu trafiłam w "ciuchu" na czarną sukienkę French Connection - kto był w UK, ten na pewno firmę kojarzy:-) Ja często bywałam w tym sklepie na moich wakacyjnych wypadach na Wyspy podczas studiów. Sukienka była ok, jedynie rozmiar nie taki, jak potrzeba (14). Ale od czego mam maszynę;-)? Zatem nie zastanawiałam sie długo i kupiłam, zwłaszcza, że wiedziałam, że zbliża sie sezon imprezowo-wakacyjny, więc na pewno się nie zmarnuje. Najpierw wyprułam cała podszewkę, żeby nadać jej lekkości. Sukienka miała krój "nietoperza", czyli była bardzo szeroka w górnej części, co też postanowiłam zmienić. Zatem zmniejszyłam ją po bokach i w ramionach oraz wszyłam zamek na plecach pasujący do zamków kieszeni z przodu. Wykorzystałam też pozostałości mojego ćwiekowego zamówienia z allegro i doszyłam kilka złotych ćwieków na ramionach.